Animo gisa, podcast bat egitea erabaki dut. Hona hemen berau entzungai:

[AUDIO http://euskaltube.com/uploads/audio/AJzBNQYtKQXfmYihls35.mp3|TITLES=Aurten bai!|WIDTH=480]

Atzo arte ez nekien zer zen Community Manager (CM) bat. Egia esan, ez nekien izen hori existitzen zenik ere. Izen berria da niretzako hauxe. Hala ere, ikus-entzunezko komunikazioa ikasten ari naizen ikuspuntutik interesgarria iruditu zitzaidan irakasleak honen berri eman izana, inork ez baitakigu non bukatu dugun lanean eta are gutxiago zein lanetan.

AERCOren (Espainiako online komunitateen arduradunen erakundea) definizioaren arabera, CMa, enpresak bezeroekin mantentzen duen harremanaren tartean dagoen pertsona da, beti ere, eremu digitalean. CM baten tresna nagusia medio sozialak izango dira eta bertan denbora ugari pasako du bezeroak dituen arazoak zeintzuk diren eta bezero batek zer eskatzen duen jakiteko. Azken finean, Connie Bessonek esaten duen bezala, CMa enpresaren ahotsa da enpresatik kanpo eta bezeroaren ahotsa enpresaren barruan.

Baina CM baten lana ezin dezake edozein pertsonak burutu. CM bezala lan egiteko hainbat eta hainbat ezaugarri eduki behar dira. Hona hemen bada batzuk: komunikatzaile ona, enpatikoa, ulerkorra, taldean lana egiten dakiena, gardena, irekia, abegitsua…

Horrelako lanpostu batean lana egin nahi izanez gero, argi dagoena pertsona arduratsua izateaz gain hainbat balio (errespetua, zintzotasuna, apaltasuna…) dituena ere izan behar dela.

Irakasleak banatutako CMari buruzko txostena irakurri ostean, horrelako lana egitea gustatuko litzaidakeela ondorioztatu dut. Gradua amaitzen dudanean arlo desberdinetan lan egiteko prestatua egotea espero dut eta Community Managerraren aukera ez dut baztertzen, hazten ari den lanpostua baita. Hemen behintzat, etorkizuna dago.

Sakelakoa atera dut baina ez dago kobertura handirik. Gainera ez naiz hitz egiten hasiko, bahitzaileek entzungo baitidate. Duela bi hilabete erositako telefonoa da nirea, punta puntakoa beraz. Huheziko wi-fira konektatzen saiatu naiz baina ezinezkoa izan da. Beti dabil gaizki sare zikin hau. Urduritzen hasi naiz. Komuneko leihora hurbildu eta ordainpeko interneta aktibatu dut. Tuentia ireki eta ekitaldi bat sortu dut labur-labur gertatzen ari dena azalduz eta 112 zenbakira deitzeko esanez. Nire kontaktu guztiei bidali diet mezua. Twitterra ireki eta mezu berdina bertan plazaratu dut.

Zoritxarrez, irakasle bat zauritu dute. Hala ere, ondo jarriko dela ematen du. Bestalde, ertzainak azkar etorri eta beste 42 pertsonak salbatu ahal izan dituzte, ni barne. Eskerrak gaur goizean sakelakoaren bateria kargatu dudan. Eskerrak tuentia existitzen den. Eskerrak twitterra existitzen den. Eskerrak teknologia berriei. Teknologia berriek gaizkileei irabazi diete gaur. Pozik nago.

Iban Goienako zuzendari izaki, bertako komunitate batzuen nondik norakoak azaldu dizkigu: danbaka.com, Debagoieneko musika taldeen ekimenen eta bailaran bertan antolatzen diren ekitaldien berri ematen duen webgunea; goiena.net, Debagoieneko informazio orokorra jasotzen duen ataria eta tokiko.tv, euskarazko tokiko telebisten elkartea.

Berorien aipamena egin ostean, horiek eduki beharreko ezaugarri nagusiak eman dizkigu aditzera. Komunitate batek sinesgarri izatearen garrantziaz hitz egin digu baina, batez ere, aniztasunari eman dio inportantzia. Lerratuegia izatearen hori (alderdiei lotuta egotea) alde batera utzi eta pentsaera eta izaera ezberdinei lekua egin behar zaiela azpimarratu du. Anitza izatea, bai ideologian, bai pentsaeran, bai izaeran eta baita jokaeran ere. Azken batean, arrakasta aniztasunak dakarrela esan du.

Komunitateak berritzaileak izan behar direla komentatu digu. Gu izan behar gara gauza berrien bila joan behar garenak. Izan ere, beste toki batzuetatik kopiatutakoak ez du arrakastarik. Sortzaileak izan behar gara, beraz.

Hitzaldia amaitzen ari zela, blog pertsonalak sortzera bultzatu digu, bloga bakoitzak beste inon ere ez publikatu fespresatu ditzakeen hitzen txoko bikaina baita. Honetaz gain, Open Street Map delakoari buruz informatu digu eta konturatu naiz ikaragarrizko tresna erabilgarria izan daitekeela.

Hitzaldi honi buruz egiten dudan balorazioa guztiz positiboa da. Gustura aritu naiz Ibani entzuten. Banuen komunitate guzti horien berri, hala ere, horiek nolakoak izan behar diren eta zein ezaugarri eduki behar dituzten Ibanen ahotik entzuteak asko balio didalakoan nago. Gainera, hitzaldia entretenigarria izateko joko bat eta guzti egin dugu.

Iban Arantzabal Huhezin

Gaurkoan, irakasle batek bidalitako lanaren ondorio izango da nire izena sarean nola agertzen deneko analisia. Chrome nabigatzailea ireki, googleko bilatzailean sartu eta nire izena eta lehenengo abizena kakotxen artean idatzi ditut. Ondoren, bilaketari ekin diot. Bilaketaren emaitza 1070ekoa izan da, kopuru hori da hain zuzen sarean zehar agertzen omen naizeneko kantitatea. Barregarria iruditu zait kopuru hori, izan ere, David Beckham jarri dut beranduago eta hamasei milioi aldiz baino gehiago agertzen da bera.

Lehenengo orrialdeko hamar emaitzak aztertu ditut eta horietatik bederatzik nirekin zerikusia dutela konturatu naiz. Bederatzitik zortzik Huhezin egiten dudanarekin dute zerikusia: informazio-konpetentziak materian burututako blog pertsonala, issuu webgunean igotako hainbat lanen publikazioak (informazio-konpetentziak materiakoak), beste ikaskideen blogetan eta Aitor Zuberogoitiaren Lehengaia blogean  ere agertzen naiz…

Baina badago emaitza bat unibertsitatearekin ez baina nirekin zerikusia duena. Duela ia hiru urte, zubi-saltoa egin nuen Azkoitiko Azkaraten. Nire koadrilako lagun batek grabatu egin ninduen eta ordutik hona bideo hori interneten zehar dabil bueltaka. Egia esan, bideoa youtuben baino ez zabaltzeko esan nion baina…………tontolapikoak kasurik ez! Hala ere ez dit batere axola, ez bainaiz ezer txarrik egiten agertzen.

Hainbat eta hainbat orrialde begiratu ditut jada, eta ez da gauza berririk agertzen. Huhezin egin edo egiten dudanarekin erlazioa duen zerbait (bloga kasu gehienetan) eta ezer gutxi gehiago. Hala ere, bada harritu nauen gauza bat. Saskibaloi talde bateko jokalari naizela azaltzen da AndraitzKE webgunean. Noski, hori ez naiz ni. Itxura denez klon bat daukat Legazpi aldean…

Gutxienez, ez dut gaizki esaka edo nire izena zikintzen ari den ezer topatu. Egia esan, ez nuen gutxiago espero. David Bechkam bezalako famatua izango banintz, ziur komentario iraingarri batzuk egongo liratekeela. Momentuz, ez dut famatua izaterik nahi, niri buruzko komentario zikinak ez irakurtzeko.

Aipatutako egunkaria, kasualitatez, euskaraz argitaratzen zen bakarra zen eta hasiera hasieratik benetako arrazoia hori zela argi geratu zen, ETAren tresna bat izatearen gainetik.

Egunkariaren itxiera eta bertako langile batzuen atxiloketa sekulako jipoia izan zen euskaldun askorentzat. Eskerrak urte latz hauetan mobilizazioak eta era guztietako laguntza eta babesa izan duten Egunkariakoek. Hala ere, gorriak ikusi dituzte inputatuek.

Hainbeste denbora pasa ostean, azkeneko epaiketak utzi digun zaporea gozoa izan da. Auzitegi Nazionalak absolbitu egin ditu Txema Auzmendi, Xabier Oleaga, Joan Mari Torrealdai, Iñaki Uria eta Martxelo Otamendi. Ez nuen besterik espero, ezinezkoa baita egunkari xume bat aurrera eraman nahi izan duten pertsonak kakazteko frogak egotea.

Baina etxafuegoak botatzea ere ez da komeni. Helegitea aurkeztuko dute. Hala ere, astelehenean hartutako erabakiak optimistak izatera eramaten gaitu. Erabakia desberdina izango balitz, ez dut imajinatu nahi zer nolako erreakzioa izango genukeen. Gainera, kontutan edukita epaiketan zehar egon diren argiak eta itzalak… Eskerrak zortea oraingoa aldekoa izan den.

Argi dago berri pozgarria izan zela aurreko egunekoa baina nork konponduko ditu orain arte, zazpi urte luze hauetan eragindako kalte guztiak? Batzuek asko sufritu dute. Baina bueno, iragana alde batera utzi behar da orain eta etorkizunari begiratu. Etorkizuna distiratsua izango dela dirudi.

Sustatu.com 2001eko azaroan argia ikusi zuen euskarazko weblog kolektiboa da. Goiena eta Codesyntax enpresek kudeatutako albistari digitala da eta sortu zen momentutik, internauta euskaldunen erreferentzia bihurtu zen.

Blog honetan jorratzen diren gaiak, nagusiki, interneteko kontuak eta hizkuntza eta teknologiarekin zerikusia duten albisteak dira. Hala ere, badira beste alor batzuei (politika, kirola…) dagozkien albisteak ere, murritzagoak izaten diren arren. Horiek, normalean, paperezko edizioan aurretik idatzi gabekoak dira.  Aipatu, notizia guztiak sailkapen hierarkikorik gabekoak direla.

Sustatu bitakorak 2000-2500 bisita (asteburuetan gutxiago) jasotzen ditu egunean eta Luistxo Fernandezek esaten duen bezala lanean denbora galtzeko produktua da. Bere hitzetan, bulegoko langilearentzat zuzenduta dagoen webgunea da.

Fernandez sustatuko editoreak, sare sozialek duten indarra nabarmendu du, Twitter eta Facebookena batez ere. Sustaturen trafikoaren %10 hortik dator eta beraz, etorkizunera begira, poliki-poliki aukerak mundu horretara moldatu beharko dituztela azpimarratu du, jendearen komunikatzeko eta informatzeko erak horietara lotuta baitaude.

Pasahitzen kontua oso gauza konplexua da. Gaur egun, zibergaizkile ugari dago sarean phising delako iruzurra praktikan jartzen eta lortzen dituzten emaitzak benetan harrigarriak dira. BBC-k adibidez, aurreko urtean Gmail, Hotmail, Yahoo eta AOL korreo elektronikoetako 20.000 kontu baino gehiago kaltetuak izan zirela adierazi zuen ikerketa bat burutu ondoren.

Hacker ugari dago sarean. Hori ez dago ukatzerik. Baina ongi pentsatzen al ditugu jarri beharreko pasahitzak edo apenas axola digun zerbait da? Nire uste apalean, jendeari bost axola dio kontu guzti honek. Gutxi dira beren pasahitza ongi pentsatuta idazten dutenak eta asko beraz, sareko delitugileen atzaparretan erori daitezkeenak. Artikulu hau irakurtzea baino ez dago garrantzia gutxi ematen zaiola pasahitz egoki baten aukeraketa egiteari.

Choosing a smart password artikulua irakurri ondoren konturatu naiz Googlek ematen dituen gomendioen artean dezente betetzen ditudala. Baina badira betetzen ez ditudan eta kontutan hartu beharrekoak ere. Adibide bat jartzearren, pasahitz desberdin gutxi erabiltzen ditudala esango nuke.

Nik lau pasahitz erabiltzen ditut guztira. Guztiak ditut buruan eta alzheimerra eduki bitartean, bertan edukiko ditut. Ez ditut inoiz ez ordenagailuan ezta paperetan idatzi eta gordetzen. Gauza horietarako oso paranoikoa naiz eta nahiago guztiak nire barnean baino ez izatea. Hala ere, badaukat paper bat apunte txiki batzuekin. Bertan, ezkerraldean webgunearen url-a idazten dut eta eskuinaldean k1, k2, k3 eta k4 letra eta zenbakiak. Noizbait pasahitzen bat ahanzten bazait bertara jotzen dut. Nire trikimailua hori da. Pasahitza gogorarazteko gai naiz k1, k2, k3 edo k4 bakarrik ikusita.

Eta zuek bada kontuz ibili. Internetak abantaila ugari eskaintzen dizkigu baina baita desabantailak ere. Hau da horietako bat. Argi ibili datuen eske etortzen diren e-postekin, gu ohartu gabe iruzurra pairatu baitezakegu-eta.

Epizentroa Port-au-Prince hiriburutik hamabost kilometrotara zegoenez, hiriburu hori izan zen kalte handienak pairatu zituena. Hala ere, kontutan hartu beharreko beste faktore bat, lurrikara sakonera txikian gertatu zela da. Hori horrela izaten denean, kaltea beti izaten da handiagoa, Haitin gertatu zen bezala.

Argi dagoena lurrikara izugarrizkoa izan zela da. Hainbesteko indarrekoa izan zen, Kubako Guantanamon eta Jamaikako, Venezuelako eta Puerto Ricoko  hiriburuetan era nabaritu zela berau.

Kalteak asko izan dira. Port-au-Prince hiriburuan adibidez, aireportua itxi, komunikazioak eten eta Haitiko Nazio Batuen Erakundeko egoitza erautsi zen. Egindako kalkuluen arabera, hiru milioitik gora izan dira kaltetuak eta 230.000 inguru hildakoak.

Hondamendi honen aurrean mundu osoko herrialde desberdinek elkartasunez jokatu dute. Eusko Jaurlaritzak esaterako, 200.000€-ko diru-laguntza bertara bideratu du. Era berean, Ertzaintzako 27 espezialista eta Eusko Jaurlaritzako larrialdi teknikari bat joan dira hara, laguntza ematera. Nire herrian esaterako, pintxo-poteo bat antolatu zuten Harreman Gobernuz Kanpoko Erakundekoek (GKE). Ekitaldi horretatik 2144€ lortu zituzten Haitira bidaltzeko.